Solitude, alleen zijn is iets heel anders dan loneliness wat eenzaamheid betekent. In solitude ben je in stilte met jezelf, solitude is een vorm isolatie en de titel die een choreograaf gaf aan zijn werk. Wat is een choreograaf en wat is dan choreografie in het licht van het theateronderzoek op deze website?
Alle mensen bewegen, maken gebaren en hebben houdingen die ons een positie doen innemen. We bewegen als mens met de wereld om ons heen mee en geven zo vorm aan de positie die we innemen.
Lichaamsuitdrukking door middel van dans is een eeuwenoude vorm van menselijke communicatie die tot doel heeft het expressievermogen en de creativiteit van mensen te vergroten is in de wereld van dans en theater het werk van een choreograaf.
Choreografie stelt de mens centraal, de gebaren van het menselijke lichaam en de positie die we innemen en vormgeven. Dat samenspel levert nieuwe bewegingen op, ervaringen en vormen van betekenis over je relatie met de wereld.
De betekenis van het choreografie stamt uit het oud-grieks en kun je vertalen met koor-dans en schrijven (graphi) - de kunst van gebaren en bewegingen waardoor een verhaal op een speelse wijze wordt verteld, dansend en vaak ook met muziek.
Het is een hele oude vorm die nog steeds een gevoel van verbondenheid biedt (lees ook het artikel 'een oorschelp' uit de theater onderzoeken waarvan ik iets deel op deze website.
Een oude vorm die steeds opnieuw wordt vormgegeven vind je bv bij Solitude een aangrijpend verhaal op muziek van Gustav Mahler over isolatie in, een grimmige, donkere omgeving bevinden zich lichamen op de rand, leunend en buigend in een wanhopige poging hun evenwicht te bewaren.
Het derde ballet in Masters of Movement is een Europese première van de wereldberoemde Russisch-Oekraïens-Amerikaanse choreograaf Alexei Ratmansky Solitude verbeeldt de isolatie van een vader na het verlies van zijn kind in de oorlog tussen Rusland en Oekraïne. Het verdriet en de eenzaamheid zijn vanaf het begin voelbaar in dit diep ontroerende werk op muziek van Gustav Mahler.
Het ballet dat komende week in Amsterdam de Europese premiere beleeft is geïnspireerd op een wereldberoemde oorlogsfoto. Deze foto van een vader die de hand van zijn gedode zoon blijft vasthouden misschien wel zeker twee uur lang is een tot de verbeelding sprekend pijnlijk beeld van de oorlog.
Choreograaf Alexei Ratmansky is de bedenker van dit ballet, wat in New York al werd opgevoerd en nu in Europa te zien valt. Deze voorstelling is niet bedacht om aandacht voor de oorlog te vragen, het is voortgekomen uit een vader die geraakt is door de foto. Een vader die zelf een zoon heeft en bezig is gegaan met de vraag wat deze vader wel niet doormaakt....
Het is een theatervorm vol ballet, dans en muziek over wat in het hoofd van de vader gaande is. Flashbacks die verbeeldt worden en tegelijk ook een ode vormen aan de vele dansers in Oekraïne die inmiddels zijn gedood wordt 'artistieke vrijheid' genoemd.
De moeder van de zoon (Dima) heeft waardering uitgesproken voor dit stuk en is blij dat 'onbekende, aardige mensen' bezig zijn met de nagedachtenis van haar kind. Ze wilde de foto's en video's van de voorstelling graag zien. De vader van de zoon wil graag buiten de media blijven, toen en nu nog steeds.
Kubata (de moeder) heeft een boodschap voor de balletgroep die aan het begin van de repetitie te horen is. Ze geeft het ballet de boodschap mee die zowel de ouders en alle andere kinderen die door Russische bombardementen nooit de dans van het leven zullen voltooien.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten