Pagina's

11-06-2020

Andromeda

Andromeda wordt wel de geketende vrouw genoemd. 

Rembrandt zette haar in de verf. Medusa niet

Rembrandt schilderde niet het hele verhaal, maar beeldde alleen de doodsbange Andromeda af.

Als je zoekt naar het verhaal van Andromeda ontdek je veel verschillende versies, ze is inmiddels een vergeten vrouw uit de Griekse mythologie.

Haar verhaal is verdwenen naar het rijk van het collectief onbewuste. 

Wat zou Rembrandt hebben bewogen onze aandacht toch op haar te vestigen? 



Mythologie verhalen

De meeste mensen zijn bekend met de twaalf werken van Heracles, en vaak ook met de mythe van Perseus. Perseus, een van de beroemdste helden uit de Griekse mythologie, is verweven in de verhalen van twee iconische vrouwen.  Medusa werd onthoofd en Andromeda werd 'vrijwillig' opgeofferd. 

Medusa werd onthoofd na een lang verhaal vol misbruik, schaamte en straf. Andromeda werd, buiten haar schuld om, 'vrijwillig' geofferd aan Cetus , een hongerig zeemonster.


Over het algemeen wordt Andromeda in de literatuur benoemd als een prachtige Ethiopische prinses die afkomstig was uit het Nubische koninkrijk Koesj. Het oude Ethiopië -  'Ethiopia' - was meer een gangbare term die de Grieken gebruikten om te verwijzen naar het uiterlijk van de mensen uit het koninkrijk Koesj en de omliggende gebieden. Koesj was een deel van het oude Nubië, gelegen in wat nu bekend staat als het noorden van Soedan.

De landen van het oude Nubië waren handelscentra, dus het is niet verwonderlijk dat de oude Grieken ermee bekend waren.

In dit artikel https://artuk.org/discover/stories/andromeda-forgotten-woman-of-greek-mythology  van Patricia Yaker Ekall gaat zij in op de schoonheid van Andromeda en ook gaat zij in op de vragen over de kleur van haar huid. Is zij een europese blanke of een donker getinte vrouw zoals sommigen haar ook in de verf hebben gezet. 

Hoe heeft dit het beeld van schoonheid doorgewerkt tot in onze tijd?

Rembrandt laat ons hierover mijmeren, hij schilderde immers ook mensen uit 'Morenland'

Donker getinte mannen die hoogstwaarschijnlijk duiden op een middeleeuws en vroegmoderne aanduiding voor een groep zo divers als Berbers, Noord-Afrikanen, Arabieren, bewoners van het Arabische schiereiland. Het gemeenschappelijke was de huidskleur: donker, zwart.

Er worden zelfs bijbelverhalen die Rembrandt in de verf zette geduid met de term 'morenland of moren' als b.v. de Kamerling van Morenland - en zo een eigen leven zijn gaan leiden. 

Maar om de mensheid in kleuren op te delen, interesseert de bijbelschrijvers niet. De Bijbel rekent niet af op kleur, wel op hoe je staat ten opzichte van je medemens. Integriteit, recht en gerechtigheid zijn belangrijker dan hoe je er uitziet.

Rembrandt neemt ons mee naar het vijfde post-Atlantische Tijdperk. 

Het vijfde tijdperk is het tijdperk waar de mens zijn aandacht vooral richt op de mens zelf en op alles wat tot uitdrukking kan worden gebracht. De kunstenaar uit het vijfde post-Atlantische tijdperk – en dit geldt in de hoogste mate voor Rembrandt – creëert vanuit een uiterlijke, contemplatieve visie. Dat mag je zien als een artistiek proces van zelfkennis en een streven naar harmonie tussen wat binnenin je leeft en wat van buitenaf kan worden waargenomen.

Wat Rembrandt schept is kenmerkend voor Midden-Europa in de 17e eeuw, de tijd van de dertigjarige oorlog (1618–1648) en heeft een diepe relatie met het thema licht en donker. Het belang van de visie van Rembrandt op licht en donker gaan we nu pas begrijpen. 

Het wonderlijke aan Rembrandt is dat hij zijn tijd vooruit is, het thema licht en donker is immers pas in onze tijd een belangrijk thema. Het wordt nog maar al te vaak buiten ons geplaatst, het licht en het donker, het goede en de twee kwaden leven in ieder van ons persoonlijk en worden maar al te vaak geprojecteerd leidende tot polarisatie. Wij en Zij... 

Wat Rembrandt ons wil leren is dit: 

We zetten iets in de aandacht en de rest doet er niet toe. Rembrandt laat zien dat wat je niet ziet, wat in de schaduw staat, er wel toe doet. Pas dan krijgt het een gemeenschappelijk element en wordt het hele verhaal helderder. 



Andromeda wordt wel de geketende vrouw genoemd. De ouders van Andromeda ketenden haar aan een rots en offerden aan het zeemonster Cetus - Walvis. 

In de mythe wordt zij gered door Perseus en uiteindelijk wordt ze zijn koningin.


Al deze mythologische karakters zijn zichtbaar als sterrenbeeld aan de nachtelijke hemel.


 Niet de doden leven  als sterren verder, verhalen transformeren zich........... 

Sterrenbeelden hebben een rijke mythologische achtergrond die teruggaat tot de oudheid. Veel van de sterrenbeelden die we vandaag kennen, zijn gebaseerd op Griekse mythologie. 

De oude Grieken gebruikten deze sterrenbeelden niet alleen voor navigatie en het markeren van seizoenen, maar ook om verhalen te vertellen over hun goden en helden.




Geen opmerkingen: