Van Rembrandt is bekend dat hij naast kleur, religie en mythologie ook historieschilder was. Rembrandt volgde zijn artistieke voorbeelden niet slaafs, maar ging er de creatieve confrontatie mee aan en veranderde zo de gedachte dat de aangehaalde verhalen vaststaan. Het is in beweging.
Mythologie is verwant met het woord Mythe. Mythe betekent gesproken woord, logos. Het omvat het waarneembare en ook de begrippen noemen, benoemen en aanduiden. Wat staat in het licht, dat trekt de aandacht. De kunst er in de schaduwen te leren kijken en zo naar betekenisgeving over te gaan.
Een oefening
Maslenitsa is een traditioneel Slavisch feest en Maria Lichtmis of het Imbolc feest wat meestal in verband wordt gebracht met de Keltische (Ierse) Godin Brigid, het wordt dan ook vaak gezien als een Keltisch feest.
De aarde zuivert zichzelf en wij mensen maken ons ook klaar voor een nieuw zonnejaar.
De naam 'imbolc' verwijst naar buik of baarmoeder, de melk en de lammetjes die bij meerdere godinnen centraal staan verwijzen naar 'de melkweg'. Dit spiraalvormige stelsel heeft een centraal gebied wat het Galactisch Centrum wordt genoemd.
Met name deze feesten zijn in vele vormen en gedaanten verder gegaan, maar oorspronkelijk te herleiden zijn tot Maslenitsa en Imbolc of Maria Lichtmis.
Het is zo bijzonder om dit te ontdekken en uit te zoeken en de onderlinge verbanden te vinden doorheen de ontelbare mythologische verhalen en wat er in de kunst over te vinden is. Vaak 'de terugkeer van het Licht genoemd' wat het dus niet is, het Licht is niet weggeweest. Wat is het dan wel?
De meest centrale gedachte die ik vond is deze:
Er zijn veel tradities die op 2 februari de terugkeer van het licht (lees van de zon) vieren door pannenkoeken te bakken. Een verwijzing naar de zon én de aarde......
In mijn ontdekkingsreis door het biografisch landschap is Rembrandt mijn leermeester. Zijn levensfasen en zijn artistieke fasen bieden veel inzicht en zeker ook met hulp van de schilderijen en etsen die bewaard zijn gebleven. Het leven van Rembrandt (Leiden, 15 juli 1606/1607 – Amsterdam, 4 oktober 1669) is onderwerp van veel kunsthistorici, helaas vaak zonder kennis van de biografische levensloopkunde. Dan krijgt je toch een ander verhaal over zijn leven. Maar goed, terug naar de pannenkoeken.
Pannenkoeken zijn de opmaat naar het Grote Vasten, toch blijkt het Rembrandt vooral te gaan om het loflied van Simeon waar hij een voorliefde voor had en vaak verbonden wordt met het afsluiten van de kerstperiode, wat ook begin februari is vanzelf. 40 dagen tot kerst en 40 dagen na de kersttijd volgt het feest van de oermoeder. Van Maria, Brigid, Ceres, Freia en Demeter.....
Wie zou Rembrandt voor ogen hebben gehad bij de vrouw die aan het pannenkoeken bakken is...?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten