In de vroege dagen was theater voornamelijk bedoeld als een middel om religieuze en culturele verhalen en mythen over te brengen aan het publiek. De vorm van oude theaters lijken op de oorschelp, en wordt gezien als één van de vroegste kunstvormen van de mensheid. In de hele geschiedenis zijn sporen te vinden van liederen en dansen ter ere van goden vaak gerelateerd aan de seizoenen. Nog steeds staan rituelen in dienst van de seizoenen, ook onze levensloop. Ons begin als mens in de baarmoeder, waar ook geluid een rol speelt begint ook met seizoenen.
Al vanaf oudsher zijn indelingen bekend van het leven en worden wel beschouwd als de lente, zomer en de herfst van het leven. Drie grote levensfasen dus die in de taal van seizoenen in volgorde van de jaargetijden tot ieders verbeelding spreekt.
Als je weet dat de seizoenen een nauwe relatie hebben met de 4 elementen is het niet moeilijk meer om te zien dat in elk seizoen een jaarfeest gevierd wordt die eveneens een binding heeft met de elementen.
Als je weet dat in oude tijden juist in de theaters de oorsprong ligt van seizoensfeesten en rituelen openen je oren zich voor de verbinding die er ligt met onze levensloop door de tijden heen. Zo wordt Dionysos (of Bacchus) vaak de god van het Theater genoemd. Nu kun je denken aan drank (wijn) of aan graan (brood) die zowel aan Demeter (godin van het graan) als Dionysos (god van de wijn-bouw en de fruitteelt) beelden die horen bij de zon, rituelen verbonden met elke zonnereligie.
In het oude theater van Epidauros wordt het beeld van een groot luisterend oor sterker als we staan op de plek van het altaar. We ervaren dan iets merkwaardigs: de klank van onze stem wordt als het ware omgestulpt en keert versterkt tot ons terug.
Het theater op de mysterieplaatsen is hier nauw mee verwant en wordt wel het oor van Dionysos genoemd: de god die in het binnenste van de mens werkt. De woorden die bij het altaar gesproken worden kregen door hun versterking van de klank een goddelijke dimensie.
Vandaar dat veel religies weten dat het universum begon met geluid. De oerklank 'er zij' of ook 'aum', amen - trillingsfrequenties dus.
Het theater van Epidaurus is een van de best bewaarde in zijn soort in Griekenland. Reeds in de oudheid werd het geprezen voor de harmonie van zijn proporties. De vele genezende krachten bij het theater dat als een oorschelp in de heuvels ligt mogen we leren zien als een religieuze aangelegenheid. Ook toen al sloten mensen zich af van de goddelijke wereld, de loutering van de ziel die regeneratiekrachten versterkt ligt bij de bakermat van het theater waar ook de Westerse geneeskunst begint met haar geschiedschrijving.
Mede hierom is de Asklepios cultus wereldwijd verspreid.
Asklepios trouwde met Epione en zij kregen vier dochters; Hygeia, Iaso, Aceso en Panacea. Hun dochters zijn personificaties van abstracte concepten die te maken hebben met de gezondheidszorg. Zo is de naam van de oudste dochter, Hygeia, dat in het Grieks gezondheid betekent, de basis voor ons woord hygiëne. Hygeia werd vaak gezien als geneesvrouw en rechterhand van Asklepios.
De asclepiusstaf of esculaap is al eeuwenlang het symbool voor de geneeskunst.
In het theater wordt de taal overeind gezet. Het woord krijgt een lichaam.
Taal is een toegang, een manier om ons bestaan te verstaan.
De vergeten symbolische taal ten grondslag ligt aan alle dromen, sprookjes en mythen, en in feite de enige universele taal is die de mensheid ontwikkelde herinnert ons eraan dat je lichaam je oudste geheugen is waar het spreken over 'de/het Eeuwige' een metafoor is die ons leren kan hoe veelzeggend stilte kan zijn.
Resoneren betekent ‘terugklinken, weerklinken, ook meetrillen’ en is daarmee de weg naar balans. Je kunt daarmee de taal van het beeld in jezelf ontwikkelen. Taal is vaak een beschrijving van de uiterlijke wereld maar resoneert iets van wat in je leeft, het spoor van die diepere innerlijke wereld die zich misschien wel het meest in de dromen tot je komt.
Veel dromen dragen mythologische beelden, die je met inzicht in filosofie, kunst en religie kunt leren duiden. Theater verhalen die ertoe doen!
Want wanneer je ontwaakt uit een droom, ben je als een ontdekkingsreiziger die terugkeert van een reis in een vreemd land. Wat je daar in de slaap is tegemoetgekomen, heb je ervaren als jouw werkelijkheid, als iets waarbij jij direct betrokken was, maar hoe breng je het ervarene over aan de mensen van overdag, hoe vertel je het hun en hoe vertel je het jezelf? (uit: ‘Het Droomjuweel’ van Anna en Hans Korteweg)
Van Rembrandt is bekend dat hij zich liet inspireren door het theater, ook Marc Chagall en vele andere kunstenaars vertellen in één beeld hele verhalen. Van gezichtsuitdrukkingen en gebaren, tot kostuums en attributen. Zo kun je ook Demeter of haar dochter, Dionysos of Orpheus en Eurydice tegenkomen die oude rituelen als oude wijn in nieuwe zakken doorvertellen.
This stunning Tarentine terracotta incense burner features 5 women crowned with flowers, gathered in a solemn circle around a wellhead.
The scene likely depicts a local cult ceremony dedicated to Demeter &Persephone, goddesses of the harvest & the underworld.Late 4th Century BC
© Joke
“Een niet begrepen droom is als een ongeopende brief aan jezelf” de Talmoed - Dromen kloppen zo bij ons aan, opdat we ons bewustzijn kunnen vergroten.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten