Writing, real writing, should leave a small sweet bruise somewhere on the writer . . . and on the reader.
Schrijven, echt schrijven, zou een klein, zoet blauw plekje moeten achterlaten, ergens op de schrijver... en op de lezer is de vertaling van bovenstaande zin van Pinkola Estes.
In de jungiaanse traditie sprokkelde Clarissa Pinkola Estes voor haar meest bekende boek: de ontembare vrouw bekende en minder bekende sprookjes, mythen en verhalen uit de hele wereld al schrijvende bij elkaar. De ontembare vrouw is ‘Zij Die Weet’. Het is volgens Estés belangrijk haar in je binnenste op te sporen en contact met haar te leggen.
Haar jungiaanse benadering doet vermoeden dat zij net als Jung interesse had in de gnosis én in de alchemie.
Gnosis is het Griekse woord voor kennis, inzicht. Geen uiterlijke (cognitieve) kennis, maar het weten van binnenuit. In die zin is gnosis even oud als de mensheid. Vanaf zijn oorsprong wordt de mens begeleid door de gnosis, al werd hij zich dat in de voortgaande evolutie steeds minder bewust.
Gnosis is de ervaring van intense en onlosmakelijke verbondenheid met het Al (alles dat is).
Estés legt aan de hand van een serie sprookjes, mythen en volksverhalen het thema van de ontembare vrouw uit. Haar verhalen nodigen uit jeZelf te vinden - het Ken u Zelf - leidt tot zelfkennis en zo tot kennis van het AL.
In de kathedraal van Chartres, in Frankrijk, zie je op het westelijke roosvenster de hoge Zonnelogos in het centrum met erom heen een kring van twaalf bodhisattvas.
De Christus, als Zonnelogos staat in het centrum.
Heel in het kort beschreven is het de logos, de Zoon, het scheppende goddelijke Woord, die ons het principe van de Zonnegeest schenkt. De Zonnegeest wordt ook vaak 'Wereldlicht' genoemd.
Het ‘Stabat Mater’ blijft ons diep raken.
Nu begrijpen we beter dat vele componisten zich lieten inspireren door een gedicht waarvan niemand weet wie het heeft gemaakt. Het gedicht: Stabat Mater evolueerde in betekenis ook doorheen de tijd en groeide uit naar een lied over wat de 'naamloze' ouders van een gestorven kind doormaken.
Het is de stem van de natuur die ons in breed uitgemeten dissonanten de tranen over de wangen doen stromen.
Luister maar en besef dat je je evengoed kunt bezinnen op de melodie:
https://youtu.be/jctl_142Ics?si=9Kl2UHpcgxpBeXsP
Gnosis is als 'levende kennis van het hart' die het mysterie van ons menselijke bestaan onthult. Gnosis wekt het hart zoals een bloem zich uit de knop ontvouwt. Pas dan kan de diepere kennis die in het hart besloten ligt zich open baren....
Deze kennis is als een gids die de weg wijst naar innerlijke vernieuwing langs de weg van inzicht, in welke ontwikkeling staat jij en staat de mensheid in deze tijd?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten