02-02-2019

Wie is Zarathoestra

Wat wij van Zarathoestra of Zoroaster weten staat vooral beschreven in de Avesta. De Avesta is de in de derde eeuw door de Perzen op schrift gestelde eeuwenoude mondelinge kennis over Zarathoestra. Dit is in de eerste plaats gebeurd omdat Mani in de derde eeuw het manicheïsche christendom in Perzië bracht.
Mani zegt dat Zarathoestra een lichtapostel van de Christus is geweest en dat zijn profetie dat Ahoera Mazdao of de verlosser mens zal worden, in Jezus Christus vervuld werd.

Ik denk dat je moet zeggen, dat toen Zarathoestra geboren was en opgroeide, hij sprak als een bodhisattva.

In b.v. het evangelie volgens Matteüs wordt de verwantschap van de koningstitel in het oude Perzië met de afstamming van het kind in de gestalte van het kind Jezus uit de Salomonische lijn, waarin Zarathoestra werd wedergeboren, tot uitdrukking gebracht. Want Zoroaster is een omschrijving van het woord ‘de gouden ster’ of ‘de ster van de glans’. Zij zagen in hem een evenbeeld van de zon zelf....

 Een diep geheim ontsluiert zich daar voor onze ogen: de Jezus uit de Salomonische lijn van het huis van David, hij die de gereïncarneerde Zarathoestra is, moet naar Egypte worden gebracht; en hij wórdt er ook heen gebracht. Want daar bevinden zich de krachten die uit zijn astrale en uit zijn etherlichaam zijn gestroomd, die hij heeft afgestaan, eerst aan Hermes en later aan Mozes. Omdat hij op de Egyptische cultuur had ingewerkt, moest hij als het ware de krachten die hij in die richting had afgestaan, weer terughalen. Daarom de ‘vlucht naar Egypte’ en war er – geestelijk gesproken – gebeurde: het opzuigen van al die krachten in een verjongde vorm wederom aan de mensheid te schenken wat hij haar in lang vervlogen tijd had gegeven.


Zarathoestra sprak als een Bodhisattva; van een Bodhisattva is bekend dat hij al bij zijn geboorte uitspreekt wat zijn levensopdracht zal zijn. Zarathoestra zal profeteren dat Ahoera Mazdao uiteindelijk mens zal worden; hij is dan ook een messiaanse leraar van het westen die je mag verbinden met het eeuwig mannelijk in iedere man of vrouw.

Op de weg van Zarathoestra moet het denken zo ontwikkeld worden dat het een schouwend denken wordt waardoor in de Kosmos de heilige Zevengeest gezien kan worden. Dit is een actieve vorm van scheppend geestelijk denken dat ook de wil aanvuurt. Dit is een andere inwijdingsweg dan de weg van het eeuwig vrouwelijke. Het eeuwig mannelijke komt tot zelfkennis vanuit geestelijke wereldkennis.

Wat weten we over Zarathoestra?




In alle landen van de oudheid had elke grote tempel een eigen of geheime mysterieschool. Zarathoestra lijkt voort te komen uit de Chaldeeuwse school, waar ook astrologie zijn oorsprong vindt.“In de scholen van de Chaldeeërs ontwikkelde zich een zeer diepe aanhankelijkheid ten aanzien van de individualiteit – niet van de persoonlijkheid – van Zarathoestra. Zij voelden zich verwant met hun grote leider, deze Wijzen uit het Morgenland. Zij zagen in hem de ster van de mensheid, want Zoroaster is een omschrijving van het woord ‘de gouden ster’ of ‘de ster van de glans’. Zij zagen in hem een evenbeeld van de zon zelf. En op grond van hun diepe wijsheid kon het in hen niet verborgen blijven, dat hun meester weer op aarde in Bethlehem verscheen. Toen werden zij door hun ster geleid en brachten hem de uiterlijke symbolen voor het beste dat hij aan de mensheid had kunnen geven.....

De tempels in Griekenland en Rome, in Syrië en Judea, de grottempels van Elephanta en Karli in India, de dagoba’s in boeddhistische landen, de piramiden in Egypte en Peru, Mexico en Yucatán, Stonehenge in Engeland, Carnac in Bretagne,  Sippara in Assyrië; Babylon, Borsippa en Erech in Babylonië; Ecbatana in Medië, Bibracte in Gallië; en als laatste, maar niet minder belangrijk, Iona in Schotland. 

De historische bronnen van het esoterisme (er zijn ook exoterische stromingen)  zijn in hoofdzaak terug te voeren tot de culturen rond de Middellandse zee.  Vooral de Egyptische traditie werd later door de Grieken overgenomen in de 6° en 7° eeuw voor Christus. Filosofen zoals Plato (427 - 347), Socrates (469 -399), Thales van Milete (650 - 546), Anaximander (610 - 546), Anaxagoras van Klazomenai (500 - 428) vriend van Pericles, Democritus van Abdera (460 - 371), Protagoras van Abdera (485 - 415), Parmenides van Elea (540 - 480) en Pythagoras van Samos (569 - 470), om er enkele te noemen, hebben hun wortels te danken aan de Egyptische mysteriescholen. De traditie van de astrologie vindt zijn oorsprong vooral in Babylonië, Chaldea en Mesopotamië.



Zarathoestra


Wat wij van Zarathoestra weten staat vooral beschreven in de Avesta. De Avesta is de in de derde eeuw door de Perzen op schrift gestelde eeuwenoude mondelinge kennis over Zarathoestra. Dit is in de eerste plaats gebeurd omdat Mani in de derde eeuw het manicheïsche christendom in Perzië bracht. Zarathoestra was een zoon van de koning van de Iraniërs. Zijn volk werd onderdrukt door de Turaniërs, die uit Mongolië en Rusland kwamen.

Zarathoestra zou de nieuwe leider van zijn volk worden, een koning-priester. Koning en tegelijkertijd een ingewijde, die de religie van het volk zou verzorgen.  Zarathoestra, de grondlegger van de Perzische religie, zag dat de Zonnegeest, die hij Ahoera Mazda noemde, onderweg was naar naar de aarde toe. Zarathoestra zal profeteren dat Ahoera Mazdao uiteindelijk mens zal worden. Ahoera Mazdao wordt vertaald als de ‘oermens’, een manifestatie van de Christus. 

Ik citeer verder:

“In de scholen van de Chaldeeërs ontwikkelde zich een zeer diepe aanhankelijkheid ten aanzien van de individualiteit – niet van de persoonlijkheid – van Zarathoestra. Zij voelden zich verwant met hun grote leider, deze Wijzen uit het Morgenland. Zij zagen in hem de ster van de mensheid, want Zoroaster is een omschrijving van het woord ‘de gouden ster’ of ‘de ster van de glans’. Zij zagen in hem een evenbeeld van de zon zelf. En op grond van hun diepe wijsheid kon het in hen niet verborgen blijven, dat hun meester weer op aarde in Bethlehem verscheen. Toen werden zij door hun ster geleid en brachten hem de uiterlijke symbolen voor het beste dat hij aan de mensheid had kunnen geven.

Het beste wat men aan een mens uit de stroming van Zarathoestra kon geven, was de kennis van de uiterlijke wereld, van de geheimen van de kosmos, opgenomen in het astrale lichaam van een mens, zo dat de leerlingen van Zarathoestra hun denken, voelen en willen, de krachten van de ziel, willen doordringen met de wijsheid die men kan opzuigen uit diepe fundamenten van de goddelijk-geestelijke wereld. Voor dit weten dat men zich door het opzuigen van de uiterlijke geheimen eigen kan maken, had men als symbolen goud, wierook en mirre: 
goud als symbool voor het denken, 
wierook als symbool voor de vroomheid,  voor wat ons als voelen doordringt, 
en mirre als symbool voor de kracht van het willen. 

Zo toonden zij hun samenhorigheid met hun meester, door voor hem te verschijnen toen hij in Bethlehem was wedergeboren.

Daarom verteld de schrijver van het evangelie volgens Matthëus volkomen terecht, dat de Wijzen onder wie Zarathoestra had gewerkt, wisten dat hij weer onder de mensen was verschenen, en dat zij door middel van de drie symbolen goud, wierook en mirre, de symbolen voor het beste wat hij hun had geschonken, hun verwantschap met hem tot uitdrukking brachten (Matth. 2:11).

Nu ging het er om dat Zarathoestra in de gestalte van het kind Jezus uit de Salomonische lijn van het geslacht van David krachtig zou kunnen werken, om in een verjongde vorm alles wederom aan de mensheid te geven wat hij vroeger al eens had gegeven. Daartoe moest hij alle kracht, waarover hij eens had beschikt, bundelen. Daarom kon om te beginnen ook niet in een lichaam geboren worden dat uit de priesterlijke lijn van het huis van David stamde, maar alleen in een lichaam uit de koninklijke lijn. Daarom is in het evangelie volgens Matteüs de verwantschap van de koningstitel in het oude Persië met de afstamming van dit kind, waarin Zarathoestra werd wedergeboren, tot uitdrukking gebracht.

Op deze gebeurtenissen hebben de oude wijsheidsboeken van Voor-Azië ook altijd gezinspeeld. Wie deze wijsheidsboeken werkelijk begrijpt, leest die anders dan wie de feiten niet kent en alles door elkaar haalt. 

Een diep geheim ontsluiert zich daar voor onze ogen: de Jezus uit de Salomonische lijn van het huis van David, hij die de gereïncarneerde Zarathoestra is, moet naar Egypte worden gebracht; en hij wórdt er ook heen gebracht. Want daar bevinden zich de krachten die uit zijn astrale en uit zijn etherlichaam zijn gestroomd, die hij heeft afgestaan, eerst aan Hermes en later aan Mozes. 

Zo zien wij dat de Jezus van Bethlehem, wiens ouders dus vroeger al in Bethlehem gevestigd waren, bij Mattheüs volkomen juist worden beschreven. Alleen Lucas vermeldt dat de ouders van ‘zijn’ Jezus in Nazareth gevestigd waren, dat zij ter wille van de volkstelling naar Bethlehem gingen en dat in die korte spanne tijds de Jezus van Lucas daar werd geboren, waarop zijn ouders weer terugkeerden naar Nazareth. In het evangelie volgens Mattheüs wordt er alleen op gewezen dat de daar genoemde Jezus in Bethlehem wordt geboren en dat hij naar Egypte moet worden gebracht. Pas na hun terugkeer uit Egypte vestigen zich zijn ouders in Nazareth, ten einde de Jezus die de reïncarnatie van Zarathoestra is, in de nabijheid te brengen van degene die de andere stroming, het boeddhisme vertegenwoordigt. Zo worden in het concrete de beide wereldbeschouwingen samengebracht.

https://willehalminstituut.blogspot.com/2009/12/?view=sidebar
Bron: Roland van Vliet, Wie denken de mensen dat ik ben – Christologie van de liefde, Zeist, Christofoor, 2005     
      


Zarathoestra kan ook gezien worden als de messias leraar van het westen. Want het Perzië in de voorchristelijke tijd was het westen ten opzichte van het oosterse India. Het denken moet volgens hem zodanig ontwikkeld worden – hij noemt dat manna (denken) – dat het geïnspireerd kan worden door het Vohoe Manah of de goede Geest. Juist in onze tijd is een dergelijk geïnspireerd denken van belang.

Rudolf Steiner wijst erop dat Nazaratos feitelijk een incarnatie van Zarathoestra is. (Uxsyat Nemah is een historische gestalte die wij kennen als Nazaratos (599-522 voor Chr.) tijdsgewricht  de Babylonische ballingschap)   Hij was de leraar van Pythagoras en heeft in Perzie geprofeteerd dat het niet lang meer zou duren dat Ahoera Mazdao mens zou worden. Hij wijst erop dat de magiërs – dit zijn de priesters van het zoroastrisme – moeten letten op de ster die met midwinter zal verschijnen, als de aankondiging voor de menswording van Ahoera Mazdao. Nazaratos actualiseert de oorspronkelijke messiasverwachting van de oer-Zarathoestra.  

Het is bekend dat tijdens de Babylonische gevangenschap de eerste vijf bijbelboeken (Pentateuch van Mozes) zijn geschreven. Hierin vind je de leer van de zeven Elohim of de Zevengeest.  De joodse profeten Ezechiël en Daniël en diegene die in de theologie bekend staat als Deutero Jesaja leefden ook ten tijde van de Babylonische ballingschap. 


Dit betekent dat Zarathoestra gezien moet worden als een uiterst belangrijke leraar voor het hele joodse denken dat het christendom heeft voorbereid en ook staat aan de wortels van de Islam; de drie religies van het boek. Zo vinden wij een historische rechtvaardiging voor wat Rudolf Steiner geesteswetenschappelijk kon schouwen: in de door Mattheüs beschreven Jezus-mens, werkt het Ik van Zarathoestra die ookwel Meester Jezus wordt genoemd. Dit gegeven wordt dus bevestigd door de Avesta, door de kroniek van Zuqnin en door de 13e eeuwse natuurfilosofen.







Geen opmerkingen: