11-05-2018

St Bridget en de koe

Oude Keltische mythen spreken van Bridget die Iona  bezoekt om middernacht op de zomerzonnewende. Bridget is de godin van vuur en van water, vaker wordt zij beschreven als een 'triple goddess' of the Exalted One', de verhevene of stralende.


Bridget wordt in de vroege poëzie voorgesteld als Moeder van Christus en gelijk in rang aan Maria, en als 'De Maria van de Gael'. Vandaar dat de traditie van Brigit zowel dieper als verder teruggaat dan die van St. Patrick. St. Bridget 453-525 is jonger dan St. Patrick en verwant met de godin Bridget.

In een Druïdisch ritueel wordt Bridget geëerd met een centrale bron met kaarsen. Het was gebruikelijk in de oudheid om de put te kleden met bloemen en groen. Vaak werden munten en andere zilveren voorwerpen aan de put aangeboden. Veel van Bridget's Holy Wells bestaan ​​nog steeds, sommige voor haar voor duizenden jaren heilig. Van haar wateren werd gezegd dat ze allerlei ziekten genazen. Er is ook de traditie om een ​​brood, kruik met melk en een kaars achter te laten voor Bridget.

St. Bridget is verbonden met de grote godinnen der aarde. De koeienhoorns en de voedende melk zijn haar symbolen, net als bij de Egyptische godinnen Isis en Hathor. Isis werd gedacht de moeder te zijn van elke farao en hem te voeden met haar kosmische melk - zo schonk zij de farao's wijsheid en rechtvaardigheid. Heel soms vind je een beeld van Maria als voedende moeder: Maria Lactans en ook hier duidt het op haar kosmische kwaliteiten, haar wijsheid en haar liefde voor de mensheid.

St. Bridget wordt vaak afgebeeld als een drievoud, de maagd, de moeder en het oude, wijze besje. De Triple goddess wil zeggen een godin met drie aspecten.  Zij is de Keltisch-christelijke heilige die naar Glastonbury kwam om daar een kleine nederzetting te stichten.

De koe is typerend voor haar. Melk is al van oudsher namelijk het symbool van het goddelijke vrouwelijke, dat elk mens voedt, een verwijzing naar de hemelse koe. De melk verwijst naar de ga-lactische - lacta is melk - sterrenwereld oftewel de Melkweg. Vandaar dag de de (voel) horens van de koe duiden op goddelijke intuïtie of helderziendheid.




St. Bridget leefde van 453-525 is de belangrijkste vrouwelijke heilige. Zij stichtte een groot vrouwenklooster en een grote kerk in Kildare. In Kilmore Church (St Mary's Cathedral) staan Jezus en Maria Magdalena (St. Mary)  hand in hand, wat volgens oud-Keltisch gebruik op een huwelijksritueel duidt. De naam Kildare (Cill Dara in het Iers) betekent 'kerk van de eik'.

Brigida was abdis van het Keltische zusterklooster en benoemde ook de abt voor de monniken. Later ging zij, net als St. Patrick, naar Glastonbury in Zuid -Engeland om daar het Iers christendom verder te grondvesten.

Over Glastonbury (voorheen Avalon of Isle de Glas) zijn geen wonderverhalen te vertellen, behalve misschien over St. Aristobulus. Aristobulus wordt in geschriften de raadgever van koning Bran genoemd, de Gezegende. Men noemt hem daar Arwystli Hen, wat zoveel betekent als: 'de adviseur, de oude'. Zijn Griekse naam Aristo boulos betekent 'allerbeste raadsman'. Een dergelijke uitdrukking wordt in de Bijbel gebruikt voor Jozef van Arimathea (Markus 15).Toen de bejaarde koning-aartsdruïde (Bran) vrijgelaten werd, vergezelde Aristobulus hem terug naar Wales om daar voor de rest van zijn leven te blijven. Is deze Jozef van Arimathea de broer van Anna, de moeder van Maria? En is het mogelijk dat deze Anna een prinses uit Cornwall  degene is die gehuwd was met de 'Joodse' tinhandelaar Joachim? Van Jezus wordt verteld dat hij les kreeg van de Britse druïden, ligt hier de oorsprong van de Graallegenden? Koning Arthur zou een directe nakomeling geweest zijn van Jozef van Arimathea. Er wordt veel gespeculeerd, feit is dat veel kunstschatten en oude geschriften verloren zijn geraakt en ook de bibliotheek van Glastonbury in vlammen is op gegaan; het bloeiende kloosterleven was abrupt voorbij....  https://www.vergadering.nu/kerkgeschiedenis/jozef-van-arimathea.htm





In de Ierse legende van Sint-Bride van Iona (Jonah betekent duif....)  komt tot uitdrukking, dat de Keltische ingewijden een directe verbinding hadden met het Christus-mysterie dat zich op aarde in Palestina voltrok.In de Mysteriewerking van Carnutum – de oude naam voor Chartres – moet zich, op overeenkomstige wijze als in Ierland het geval is geweest, doch geheel zelfstandig, een vermenging voltrokken hebben van oeroude Mysteriewijsheid met de impulsen uit het christendom. Maar niet door fysiek-aardse boodschappers werden de berichten naar het Keltische westen gebracht, maar via helderziende vermogens van de priesters. Rudolf Steiner wijst er op dat de volksziel van de Kelten behoort tot de categorie van de aartsengelen.

 Er zijn op zijn minst een paar aanwijzingen die doen vermoeden dat in Chartres het centrale heiligdom van de Druïden stond. Het Keltisch element is hier nooit helemaal verloren gegaan. Het leeft voort in de overlevering met betrekking tot de voor-christelijke Jonkvrouw-verering en de vreedzame overgang van de druïdische religie naar het christendom.

Zelfs de herinnering aan de heilige eik van de Druïden bleef levend, gezien het feit dat het beroemde beeld van de Jonkvrouw in de crypt – Notre Dame sous Terre – een kroon droeg waarvan de spitsen getooid waren met eikenbladeren. Zelf vind ik de vrucht van het eikenblad wel iets weg hebben van de kruid of zalfpot, het attribuut van Maria Magdalena!






Een zeer bijzondere legende van Bride van de eilanden werd aan het begin van de 20 e eeuw in de Schotse hooglanden opgetekend door Fiona Macleod (pseudoniem voor William Sharp, en een goede vriend van Dante Gabriel Rossetti en dus bekend met Maria Magdalena en het graalmotief)

In deze legende wordt beschreven dat erop Iona een hardnekkig verhaal gaat dat St. Bridget terug zal komen op aarde, maar dan als dienares van de vrouwelijke christus.: Bride genoemd.

Bride werd als klein meisje, samen met Dughall Donn, de zoon van de koning van Ierland, uit Ierland verbannen. Na een schipbreuk kwamen ze terecht op het eiland Iona aan de Schotse westkust. Hier groeide Bride op tot een lieflijke jonkvrouw. Ze werd opgevoed door de Druïden. In een groots visioen maakt zij de geboorte mee van het Jezuskind in de stal in Bethlehem. Ze mag het goddelijke kind met haar mantel omhullen. Ze wordt daarom ook genoemd: Bride met de mantel.

De naamdag van de heilige Bride is 1 februari, de eerste dag van de Keltische lente, één dag voor Maria Lichtmis. In de Oosters-Orthodoxe Kerken wordt Brigida ook vereerd en liturgisch herdacht op 1 februari.

Ierse heiligen gaan, net als andere inheemse heiligen, terug op godinnen en goden uit de voorchristelijke periode. In oude, Ierse volksverhalen is Brigid een zonnegodin. Haar attributen en eigenschappen zijn licht, inspiratie, vuur, heling. Ze belichaamt het innerlijk vuur, genezende kracht en inspiratie. Ze was (is) de beschermster van de dichtkunst en de ‘fillibrehct’ wat in de traditie van Ierse barden, een soort priester-dichters zijn. Voor de druïden was zij De Godin.


Geen opmerkingen: