05-03-18

Op weg naar een nieuwe gouden tijd?


Wij in het Westen hebben geleerd de geschiedenis te zien in één opgaande lijn van primitief naar beschaafd; ons historisch besef is lineair en gaat van laag naar hoog.


Dat zien niet-westerse culturen anders.

Zij gaan uit van een hoogbewuste beginsituatie naar een geleidelijke neergang in bewustzijn, ethiek en gedrag. Zij zien het als een langzaam degeneratieproces dat zich over diverse historische periodes uitstrekt als gang door de materie. In de Purâna, oude vedische geschriften uit de hindoetraditie wordt verteld dat de mensheid vanaf het allereerste begin van haar weg over de aarde vier verschillende evolutieperioden doormaakte en vaak het gouden, koperen, zilveren en ijzeren tijdperk wordt genoemd. Het ijzeren tijdperk wordt in de esoterische traditie ook wel het Kali Yuga genoemd en relateert aan een universeel besef!  Waartoe zal het leiden dat ons hogere zelf afdaalt vanuit de geestelijke wereld en in ons geboren wordt en door ons heen tot aardekracht wordt?

We leven nu in een tussentijd, de tijd waar, zoals je nu wellicht begrijpt onze 'van goddelijke herkomst zijnde' herinnert kan gaan worden in beelden die jij en ik meedragen als oerbeelden die leven in onze ziel - Atlantis, het land dat in zee is verzonken, representeert het onbewuste, evenals Morgan la Fée, Ixcumané en Afrodite uit zee geborene,  die we ook kennen onder de naam Venus.

Welke namen ze ook kreeg, ze staat door haar geboorte en afkomst in relatie tot de drie delen van het heelal. Haar oorsprong bevindt zich in de hemel, zij is geboren uit de zee en de aarde heeft haar ontvangen met al de pracht en heerlijkheid, die de lente kan geven. Als we bedenken dat de mens deel is van de fundamentele natuur van het universum, zoals het taoïsme zo mooi verwoordt en daarnaar gaan leven, wordt de aarde een plaats van Liefde waar de mensheid al zo lang naar uitziet.

De sleutel tot het openen van de gouden poort van het hart is jezelf liefhebben. Die liefde groeit uit tot aardse en kosmische liefde.  De Vrouwe van Wijsheid is betrokken bij het opengaan van de harten van velen die het pad van harmonie gaan mét moeder en bruid en zuster aarde.  Het pad dat als uitgangspunt heeft: 'Ik ben omdat de natuur is en omdat zij is ben ik'.




De Godinnen van Maan (onbewuste ) met haar totem konijn als symbool van het denken. In haar wevende 'rainbow lady' gedaante zet zij het universum ritmisch in beweging met spintol en klos als symbool van het weven. En in haar gedaante als Vrouwe met de Kruik zien we als symbool van het helende, zuiverende Water.  De 'vrouw met de kruik' heeft volledig meesterschap gekregen over de geheimen van het leven en kennis van het Al.

Moedergodinnen in haar Drievuldigheid  van denken-voelen-willen helpen ons bij het baren van een nieuwe weg doorheen transmutatie van het oude naar gezuiverd heilig water waarin beschaving zichzelf opnieuw definieert en de mensheid zowel op persoonlijk vlak als collectief en mondiaal weer de zuivere, serene, onbevlekte wijsheid gaan verklanken in liefde.

De eerste wijze oermoeders zijn clanmoeders, zij worden door latere generaties ver- goddelijkt tot (moeder) godinnen.

 De drievuldige godin van het neolithische tijdperk is Moeder geworden van verschillende religies: de boeddhistische Tara, de Chinese Kwan Yin en de christelijke Maria. Zij zijn de dochters en kleindochters van Moeder Aarde,  zij vertellen het universele verhaal en vertonen een lente-, zomer en herfst/winteraspect - drie kleuren met de vierde als gouden draad die hen verbind met Sophia, Vrouwe van Wijsheid

Sophia weeft een onderliggend patroon van verbondenheid en eenheid
Tussen oudere natuurreligies en latere wereldreligies
Tussen de wereldgodsdiensten onderling
Tussen de verschillende groepen binnen elke wereldgodsdienst
Zij weeft de onderliggende draad van eenheid
Apocriefen én canonieken geven het aan:
Sophia kondigt een nieuwe tijd van Geest aan....

Liefde is in diegene die liefheeft,
niet in diegene die wordt liefgehad. (Plato - 428-347 v.C.)

Geen opmerkingen: