25-09-2017

de zwarte madonna

Overal waar een Maria Magdalena-verering is, kun je Zwarte Madonna's aantreffen.
De oorsprong van het fenomeen ‘Zwarte Madonna’ ligt vermoedelijk bij de zwarte beeldjes van Isis met haar kind Horus. Zwart is ook de kleur van de aarde, een symbool van vruchtbaarheid van Gaia of Moeder Aarde.


In Zuid-Frankrijk zijn er velen te vinden, de betekenis van de Zwarte Madonna is niet zo bekend, wel wordt zij altijd in verband gebracht met Maria Magdalena, Isis en Sophia.

Het gaat bij Zwarte Madonna's dus niet om moeder Maria en meestal is het kind op haar schoot niet Jezus. In de symbolieken is vaak goddelijke macht terug te herkennen, deze goddelijke status benadert die van Isis, de godin-moeder die ook volledig verlicht en wijs was en vrouw van Osiris.

Isis wordt vaak 'de zwarte weduwe' genoemd omdat haar geliefde man Osiris gestorven is voor de aarde. Dit is een overeenkomst met Maria Magdalena, die ook haar geliefde verloor.

Zwart duidt daarbij niet alleen op rouw, maar ook op het oerprincipe van de schepping en als zodanig symboliseert zwart de wijsheid van de Moedergodin. Priesters en Priesteressen in latere tijden gingen vaak in het zwart gekleed, zij waren te 'vergelijken met de dochters van Isis'.

De zwarte Madonna lijkt een verwijzing te zijn naar de Isiscultuur en de grote, wijze Moedergodin, hoort bij Maria Magdalena. Waar zij is, is de zwarte madonna - of de zwarte madonna is op die plek geweest. De Kerk vond de verering van de zwarte madonna's 'heidens' en heeft veel zwarte madonna's weggehaald, verborgen opgesteld of witgekalkt. Een van de beroemdste zwarte madonna's is die van Parijs, in Neuilly-sur-Seine.


 De zwarte Madonna of La Vierge Noire de Bonne Délivrance vind je aan Neuilly sur Seine,  in de kapel van het kloostercomplex van de Soeurs Hospitalières - Vlak bij de Saint Germain des Pres is in een kerk de Zwarte madonna van de Bonne Délivrance vereerd. Toen deze kerk tijdens de Franse revolutie verwoest werd, is het beeld gered. Daarna is het in de kapel bij de zusters terecht gekomen. Zij kijkt je met haar kind op haar linkerarm vlak bij haar hart, indringend maar buitengewoon liefdevol aan

Het is bekend dat in de kerk van Saint Germain des Prés gebouwd werd op het terrein van de tempel van Isis, een zwart beeld van Isis die later vereerd is als beeld van Maria Magdalena. Op het moment dat het oude Isisbeeld vernietigd wordt, neemt de verering voor de Zwarte Madonna sterk toe.
Het beeld is ca. 1,5 meter hoog en zou stammen uit de 14e eeuw. Haar naam is ook wel Notre-Dame de Bonne Délivrance (délivrance = bevalling). Zwart immers symboliseert de onzichtbare kant van de natuur, zoals het groeien van leven in de baarmoeder.


Niet-Zijn spiegelt Zijn of Bewustzijn. De spiegelende bewustzijnskant is de vrouwelijke Zijnskant van God. Deze vrouwelijke kant maakt bewust. Daarom veroorzaakt zij materie. En alle tegenstellingen, iets dat tot uiting komt in de tekst ‘Brontè: volmaakt Bewustzijn’. Een tekst waarin het volmaakte vrouwelijke Bewustzijn zich in een schitterende rede uitspreekt aan het eind van de lange versie van het ‘Geheime boek van Johannes’.  Ze wordt Pronoia of Voorzienigheid genoemd. Zij vertelt dat ze drie keer afdaalt. Luister naar delen van het lied dat de onlangs teruggevonden Pronoia opnieuw voor ons zingt:

Ik nu, de volmaakte Voorzienigheid van het Al
heb mij gevestigd in mijn nageslacht.
In den beginne ging ik namelijk op alle wegen,
want ik ben de rijkdom van het Licht,
Ik ben de Gedachte (herinnering) aan het Pleroma.
Ik ging in de dikste Duisternis
en hield vol tot ik midden in de Gevangenis kwam.
En de grondvesten van de Chaos schudden,
en ik verborg mij voor hen vanwege hun boosheid
en zij kenden mij niet.
Zij daalt voor de tweede keer af, zonder succes. 
Nogmaals ging ik, voor de derde maal,
ik, het Licht dat in het Licht is,
ik, de Gedachte van Voorzienigheid,
om tot midden in de Duisternis
en binnen in de Onderwereld te gaan.
Ik vulde mijn gelaat met het licht van de voleinding van hun eon (einde der tijden)
en ik ging tot midden in hun Gevangenis
-dat wil zeggen de gevangenis van het lichaam- en ik zei:
‘Laat wie hoort opstaan uit zijn diepe slaap’!
En hij/zij (de mens) weende en stortte vele bittere tranen.
Hij/zij wiste ze af en zei: 
‘Wie is het die mijn naam roept
en vanwaar is deze hoop tot mij gekomen,
tot mij die zich in de ketenen van de Gevangenis bevindt’?
(hier huilt de oermens, de adam, om haar die redt). 
En ik zei:‘Ik ben de Voorzienigheid van het zuivere Licht,
ik ben de Gedachte van de maagdelijke Geest,
die u opheft naar de verheven plaats.
Zij heeft bij haar kinderen het bewustzijn gewekt. 
Sta op en bedenk, dat gij het zijt die( de roep) gehoord heeft.
Houd u aan uw wortel, aan mij, de Barmhartige,
en hoed u voor de engelen der Armoede
en de demonen van de Chaos en allen die u verstrikt houden.
En waak op uit de diepe slaap
en uit de omhulling van het binnenste van de Onderwereld’.
En ik deed hem opstaan
en verzegelde hem in het lichtwater met vijf zegels,
opdat de dood voortaan geen macht over hem zou hebben.
Ik ging omhoog naar de volmaakte eon (NHC II 1, 77).

Je leest hoe Voorzienigheid afdaalt, de mens in de gevangenis van zijn lichaam bewust maakt van zijn lichtkern en goddelijke afkomst en hem eeuwig leven schenkt.

het zwarte

Volgens Jung leven Godinnen en Goden als archetypen in de diepte van het collectief onbewuste; zij tonen zich in beelden of symbolen. Het zijn levende energieën uit een oud verleden, die het collectief onbewuste van de mens van nu bevolken.  In het persoonlijk onbewuste leven verdrongen psychische fenomenen; zij kunnen geheeld kunnen worden via archetypische beelden, symbolen en verhalen. Naar beelden en symbolen kijken en naar mythen en sprookjes luisteren krijgt door deze Jungiaanse invalshoek, diepere zin. Dan gaan we het zwarte vanuit allerlei invalshoeken benaderen zoals de
kosmologie, de alchemie, de dieptepychologie, de neuropsychologie, de nieuwe geomantie en tot
slot de kunstgeschiedenis en zien we in haar buurt tal van andere mannelijke personages zoals de Groene Man of mannelijke partnerheiligen zoals de Heilige Amadour, de Heilige Rochus en de Heilige Blasius.  Ze komen mét haar voort uit een voor-christelijk verleden wanneer de Moeder nog samen is met haar Zoon-Minnaar.

Eén van de belangrijkste bedevaartplaatsen naar Santiago en de Zwarte Madonna in Frankrijk leidt via een trap met vele treden naar het heiligdom dat als een nestje aan de bergwand hangt. We zijn aangekomen in Rocamadour, het ligt in de oude 'donkere vallei' in het departement Lot. Op de flank van de rots is een grot met een bron genaamd St. Sol, hier wordt voorafgaand aan de verering van de Zwarte Madonna, in haar zwarte Keltische godinnengedaante, vereerd. Zij is de zwarte godin van de voorouders en de wateren. Haar zwarte vorm maakt duidelijk dat ook hier georakeld en gesjamaniseerd werd. De plek waarop zij zich bevind is de plek waar nu een Cisterciënzerklooster staat, ooit een gemeenschap van vrouwelijke boogschutters die relaties onderhielden met feeën.
     
De ruw uitgesneden Zwarte Madonna dateert uit de 12e eeuw en meet 66 cm. Het is van walnoothout dat deels met zilveren platen bedekt is. Rocamadour is genoemd naar 'de rots van Amator'. De latijnse naam betekent letterlijk minnaar. De krachtplaats van de Moeder krijgt de naam van haar vroegere minnaar, de mannelijke christelijke heilige St. Amadour. Zijn feestdag valt op 1 mei, het Beltanefeest, het lentefeest dus dat gevierd werd met het dansen rond de meiboom. Dit feest is in latere tijden omgezet in de Dag van de Arbeid.

                               



De typische zithouding is die van de Virgo Paritura in Chartres, maar deze dame in Rocamadour is volledig zwart en zit net als Isis recht op een troon of zetel. De fakkels aan beide kanten herinneren aan de voormalige Mithras mysteriën.


Mont Saint Michel

Mont Saint Michel is gelegen op een rotsachtige schiereilandje de als een fata morgana uit het water van de oceaan oprijzende rots.  Een waddenlandschap zo vlak met daarin in de in de verte, die spitse berg, volledig volgebouwd met kloostergebouwen, kapellen, de ijle gotische spitsen van de kerk, en op de top op het puntje van de toren kun je AE Michaël met draak ontwaren op de abdij van Mont Saint Michel in Bretagne. De namen en de beelden daar verwijzen eveneens naar Bel (Beltane feest),
naar het voormalige Mithras-heiligdom waarvan de functie is overgenomen door Michaël en de Draak. De Mont Saint Michel, is één van de beste plaatsen in Europa om springvloed te bekijken.

Symbolisch bezien is dit de plek, het heiligdom of zetel van wijsheid, waar priesteressen het heilig huwelijk vieren met vissen of passerende schippers. In Mont Saint Michel is de heilige plaats waar het heilig huwelijk gevierd zijn volgens Keltische tradities, op de afbeelding zien we de lelie, symbool van Maria Magdalena en de gevleugelde Slang als vogel Phoenix.

De ziel als bruid legt een weg af naar de goddelijke bruidegom en smelt tenslotte samen tot ‘liefde’ zelf. Het verschil tussen ‘Lief’, ‘Geliefde’ en ‘het Goddelijke’ wordt hiermee opgeheven en éénwording is een feit. Samensmelting staat centraal, het verlangen verdwijnt uiteindelijk.



De Zwarte Madonna is de matriarchale en de Witte de patriarchale. 

Het langzaam voortschrijdende eerherstel van Maria Magdalena opent wegen naar een bevrijdende integratie tussen het mannelijke en vrouwelijke, maar nu in onszelf.  Het mannelijke én het vrouwelijke in en buiten onszelf zijn de oerdynamieken van de ziel. Het heilig huwelijk vindt plaats als de koppen van het 'slangenvuur' door de bloemen van de levensboom (chakra's) elkaar kussen en het derde oog ontwaakt. Dan kan zich het derde oog in het zesde chakra openen wat rechtstreeks in verbinding staat met het tweede sacrale of heiligbeen chakra, dat onder andere in verbinding staat met seksualiteit. Volmaakt bewustzijn: Spiritualiteit en seksualiteit verbindend....is een weg die allerlei omwegen en dwaalwegen kent naar een vol-ledige samensmelting van Liefde en Bewustzijn.
Maar tijdens die weg kan veel liefde en sympathie opgebouwd worden zowel naar jezelf als naar anderen en juist dat is van onschatbare waarde in ons menselijke zijn. In de alchemie en in de Jungiaanse psychologie spreken we van de hieros gamos, het heilig huwelijk, dat we moeten zien als een innerlijk huwelijk waarbij het mannelijke en vrouwelijke ín de mens met elkaar verbonden zijn. Dat heilig innerlijke huwelijk kun je niet meteen sluiten, er gaat een periode van hard werken aan vooraf, gesymboliseerd in bedevaartplaatsen of de reis door het labyrint.                                                             
Ierse mythologie

Ana (ook geschreven als Anu, Anann, Anand of Anind) of Dana (ook Danu) is in de Ierse mythologie de naam van een Keltische moedergodin. In het web staat Ana, de Moedergodin en weefster van het web in het centrum en haar dochters in liefde eromheen op hun eigen plaats op het wiel. De ondergrondse stroom wist dat het Vrouwelijke Principe de tijden moest doorstaan en de rode en de blauwe Slang ooit samen weer om de Caduceus kronkelen als één. De balans moet namelijk worden hersteld - de oorspronkelijke slang, de Moedergodin, de cultus van de aarde in balans met het Kosmische - vandaar dat we op onze route komen langs Ana, op zoek naar het vrouwelijke principe die ons helpen kan de geschiedenis beter te begrijpen. De mist van Avalon of de vallei van de Godin kent een symbool, het symbool is de Triskel: een drievoudige spiraal die harmoniseert en symbool staat voor diverse drie-eenheden.

De Keltische Moedergodin Ana is een manifestatie van de Oermoeder of Grote Moeder die zich toont in haar ondergrondse, zwarte gedaante. Zij is de godin van de grot en de wateren, zij brengt natuur en mens opnieuw tot leven.

Deze Ana transformeert in het christendom tot grootmoeder van Jezus, de Heilige Anna die bekend en geliefd is in de Anna-ter-drieën beelden.Als grootmoeder van Jezus dacht men haar bijzondere macht toe als hemelse voorspreekster bij haar kleinzoon. Anna te Drieën wordt ook wel de 'aardse Drie-Eenheid' (in het Latijn Trinitas Terrestris) genoemd in tegenstelling tot de 'goddelijke Drie-Eenheid' (Trinitas Caelestis). Vandaar de twee Sophia's, de grote en de kleine (Maria Magdalena)  niet verwarren dus met schilderwerk van leonardo da vinci, hij schilderde de twee Maria's samen met de twee Jezuskinderen.

                     
Anna-te-drieën in Utrecht



© Joke - fluisteralsjeblieft


Geen opmerkingen: