14-03-2017

De Perzische en de Indiase zonnecultus

In oude tijden werd Universele kennis geleerd op de mysteriescholen. Over de mysteriën en de zeven stappen staat weinig op schrift.  Daardoor kon het ook verdonkeremaand worden.


Hoogstwaarschijnlijk heeft Jezus met Maria Magdalena deze bezocht in Babylonië, Ierland, Egypte en India. De mysteriescholen leren je de weg van de inwijding. In de Babylonische traditie ligt het accent op astrologie (de wijzen uit het oosten kwamen de koning bezoeken)mIn de Egyptische traditie ligt het accent op genezing. In de Indiase traditie ligt het accent op meditatie  en inkeer.

Alleen van de mitras-mysteriën zijn de 7 inwijdingsstappen bewaard gebleven.  Deze stappen zullen ongeveer ook zo op anderen scholen zijn toegepast. 
Ze komen voort uit de universele kennis. (gnosis)
De Mitrasmysteriën komen uit de laatste fase  van de mysteriescholen, de esoterische kennis was toen al verzwakt.  Toch geven ze een beeld hoe de inwijdingsriten verliepen. De Mithras cultus wordt  gerelateerd aan Zoroaster ofwel Zarathustra en zo komen we bij Perzië. 



Indiase Zonnecultus

De hindoeïstische Rig Veda maken deel uit van de heilige geschriften van de Indiase Zonnecultus. De zonnegod Surya vormde het stralende middelpunt, Surya was drager van hoop. Het Sanskrietwoord voor 'zon' Surya, belichaamt het goddelijk bewustzijn dat het licht der goddelijke openbaren in de wereld brengt. De hindoe gaat ervan uit dat er een donkere sluier over het menselijk bestaan ligt, alleen de zon kan door deze sluier heen dringen.

De Indiase zonnecultus heeft zijn wortels in Perzië. (en religies in het Westen ook)

Daar verleerde de priesters van de Mitras-zonnecultus het licht dat leven schenkt. Mithras is het hemelse licht dat over de aarde waakt en als zodanig gelijk aan de hoogste Perzische schepper-god: Ahura Mazda.Ook in de geschriften van Zarathoestra heeft Mithras een bemiddelende rol; sommigen onderzoekers spreken zelfs over de rol van aartsengel van de hoogste god, Ahura Mazdao.

Mithras liet de mensen niet in de steek, ook niet als hij achter de horizon verdween, daarin verschilt de Mithras-zonnecultus met vele andere culturen en religies. Volgens de mythen is Mithras uit rotsen geboren op 25 december, deze dag, de winterzonnewende, doet denken aan het christelijke kerstfeest en lijkt daarmee op een erfenis van de lichtfeesten in veel oudere religies.

Als bewijs dat Mithras de mensheid van de duisternis verlost, doodt Mithras een stier, het symbool voor de winter. Mithras was een bemiddelaar tussen de scheppende god Ahura Mazda en de god van de onderwereld, van Ahriman. Bovendien is hij middelaar tussen hemel en aarde, dood en leven, goed en kwaad. Vanuit Perzië verbreidde deze religie zich naar India, Klein-Azië, Griekenland en zelfs het Romeinse Rijk. In Griekenland had Mithras zelfs een hogere status dan de zonnegod Helios; Mithras kreeg later in het Romeinse Rijk de erenaam Sol Invictus. (de Onoverwinnelijke Zon.)

                             


Op afbeeldingen zien we Mithras als een schone jongeling in een Frygische mantel, waarvan de voering getooid is met een sterrenhemel. Hij wordt vergezeld door twee fakkeldragers: Cautes en Cautopates. De fakkel van Cautes wijst naar boven en staat voor dag-nacht evening in de lente - de fakkel van Cautopates wijst naar beneden, als symbool voor de dag-nacht evening van de herfst.

Een wonderlijk beeld, dat tot in onze tijd bewaard gebleven is, b.v. poorten op begraafplaatsen. Dit staat symbool voor een weg van leven (de opgerichte fakkel) naar de doodservaring (de naar beneden gerichte fakkel).

Het is denkbaar dat de Mithras-cultus vooruitliep op een denkpatroon dat zich in onze tijd bezig is uit te kristalliseren. De religie berustte immers op de idee dat de mens vanuit de duisternis naar het licht moest streven. Daarvoor moest de mens 'de nacht van onwetendheid' afwerpen en zich open stellen voor het licht van de hoogste kennis.

                                   
                             


Op de talrijke fresco's zien we het beeld van de twee fakkeldragers en ertussenin Mithras, gezeten op de stier. Nergens is weergegeven dat hij rechtstreekt naar de stier kijk, maar altijd ergens anders naartoe. Op sommige afbeeldingen is te zien dat hij het hoofd opgeheven heeft naar Helios, de zonnegod. Bij Helios haalt Mithras kennelijk de kracht vandaan om te gaan met de stier-natuur en deze te overwinnen. De stier-natuur staat zo voor het dierlijke in de mens wat overwonnen mag worden door degene die kan zeggen 'IK BEN' en niet meer: IK HEB. Mithras bewerkstellig deze (ego) dood, door ‘de stier bij de horens te vatten’.

Hier wordt ook een verband zichtbaar tussen Mithras en Michaël die de draak bedwingt met omhoog gewende blik en eveneens een ‘bemiddelaar’ functie bekleedt. Een voorafschaduwing van de toekomst.

Mysteriescholen

Alle antieke beschavingen, voor onze tijdrekening, hadden mysteriescholen waar leerlingen voorbereid werden op inwijdingen in de hoogste goddelijke mysteriën. Zo’n leerling werd daarbij geleid door een hiërophant en werd zelf myste genoemd.

Wat waren die ‘mysteriën’? Dat waren spirituele leerscholen en centra waar men door middel van bepaalde scholingen en cultussen verbinding kreeg met de geestelijke wereld en met de hoge geestelijke leiders van de mensheid.

Overal waren deze mysteriën te vinden. We kennen hen als de Egyptische mysteriën, de Eleusische mysteriën, de mysteriën van Samothrake, de Babylonisch-Chaldeeuwse mysteriën, de mysteriën van de Perzische Mithras diensten, de Indische Brahma mysteriën, de Germaanse mysteriën, de Keltische mysteriën, en zo zijn er nog veel meer te noemen. De echte gedachte die hierachter ligt is al miljoenen jaren oud. Miljoenen jaren terug vormde de aarde nog één lichaam met de zon en de maan. Uit het Lemurische tijdvak is bekend dat maan en aarde van elkaar scheidde, al veel eerder dus was er al de afscheiding van de zon. Met de afscheiding van de zon van de aarde werd de aarde donker, vandaar ook dat Mithras mensen niet in de steek liet. De mysteriënkultus uit die tijd bestond uit zeven wijdingsgraden, zo bereikte de uitverkoren volgeling stap voor stap de verlichting - maar ook hier werd uiterste geheimhouding gevraagd, zelfs op straffe des doods. Na afloop had de myste doorheen de stadia in een reis naar het licht en de verlichting tevens een reis door de planetensferen doorstaan.


De reis naar de Zon of het licht van kennis, de zonnegod Surya en Mithras met de zeven inwijdingen.

Wat is de Mithrasinwijding?

Er zijn documenten die in detail beschrijven hoe die zich afspeelde. De overlevering van de zeven inwijdingsgraden van de Mithrasmysteriën is nog bij de kerkvader Hieronymus (340 – 419) te vinden. Hieronymus is, zoals velen uit zijn tijd, vertrouwd met de Mithras mysteriën en beschrijft de zeven fasen van de inwijding. Het is een stapsgewijze ontwikkeling: van jezelf, in je egoïsme, naar de kosmos, tot je in de inwijding tenslotte zo groot geworden bent dat je de hele kosmos in je draagt.

De eerste fase van de inwijdingsweg, waarbij je stap voor stap de eigen stiernatuur moest overwinnen, werd corax (raaf) genoemd. Je moest je losmaken van huis en haard en net zoals de raaf dat bij Noach deed, heen en weer pendelen als een ‘bode’ tussen de verschillende mysterieplaatsen van Mithras. Deze eerste stap of graad duurt vaak jaren; er ontwikkelt zich hierdoor een groeiende ontvankelijkheid en gevoeligheid voor de 'andere' werkelijkheid - het 'anders' leren kijken dus.

De tweede stap noemde hij cryphius (occult) en ben je een tijd lang voor het uiterlijke leven verborgen. In die periode is je het zwijgen opgelegd. (net als in de inwijdingsschool van Pythagoras waar je vijf jaar lang moest zwijgen) in dit stadium werd de myste ontvankelijk voor de inspiratie van de kosmos, de sferenmuziek….In de derde graad gaat men nu het gevecht aan met het eigen ego -
Dit vechten is dus een strijd met jezelf, tegen je eigen angst. In deze graad werd er wel weer gesproken, maar vaker nog gezwegen.

De derde inwijding kwam je terug als miles (strijder) tegen je instinctieve natuur in jezelf.
 Het vierde stadium: leo. De leeuw was voor de Perzen de imaginatie van de zon zelf, zodat je je verbond met hogere krachten. Deze inwijding wordt ook wel de waterproef genoemd.

Het vijfde stadium heet Perses (Pers) De myste is niet langer kind van zijn vader en moeder, niet langer bewoner van dit of dat dorp  maar hij is een ‘Pers’ geworden. Anders gezegd: hij is één geworden met de aartsengel van zijn eigen volk. Als je de vijfde graad bereikt had, kreeg je de naam van je volk – in ons geval “de Nederlander”.

Vroeger werden mensen voor de zesde inwijding in een donkere, stille kamer gebracht. Daar maakte de priester de geestelijke lichamen los van het fysieke lichaam. De ingewijde maakte ondertussen een reis naar de Goddelijke wereld, die 3½  dag duurde. Daar zag men o.a. al zijn vorige incarnaties en zelfs het begin van de aarde en de mensheid. Daarna kreeg men een vooruitblik op de eigen toekomstige incarnaties en de toekomst van de mensheid.

Het zesde  en zevende stadium ‘de Zonneloper” en de zevende graad ‘de Vader’  waren in ieder geval individuele en geheime inwijdingen die je tot ‘een Wetende’ maakten. Wie deze inwijding had ondergaan, kreeg voortaan een nieuwe naam: je had je ego immers overwonnen en de grote Goddelijke geest spreekt nu door je. Zo was de Zon in feite de laatste bewustzijnsgraad vóór die van de vaderlijke kosmos, die gezien werd als het paradijs.

Elke graad stond onder bescherming van een bepaalde planeet - Saturnus-Venus-Jupiter-Mercurius-Mars-Luna-Sol.

Met de verbreiding van de cultus naar India verwierf Mithras een nieuwe naam: Surya. Samen met zijn broers, de vuurgod Agni en de oorlogsgod Indra laat Surya zien dat genezing een holistisch proces is en bewustzijn de sleutel is tot genezing.


De bekendste oefening uit de hatha-yoga, de zonnegroet, wordt Surya Namaskara genoemd. Dit betekent letterlijk: Ere zij U, Zon - deze oefening dient bij voorkeur tijdens zonsopgang te worden gepraktiseerd, in de gloed van het eerste zonlicht. Vooral met de buiging bewijst de yogi Surya het grootste respect.

Tenslotte









Ook Helios is verantwoordelijk voor zonsopgang en -ondergang - Helios wordt altijd afgebeeld in een licht gewaad met een stralenkrans om zijn hoofd. Meestal zit hij in een wagen en ment hij zijn vlammensnuivende paarden, die mogelijk ook griffioenen geweest kunnen zijn. Zonnegod Helios is de zonnegod uit de Griekse mythologie - niet te verwarren met de stad Heliopolis met de zonnegod Amon als verborgen zonnegod en de zichtbare zonnegod Re en hun belichaming Ptah.
Nomen est omen.

tenslotte:

De overlevering leert dat Jezus samen met Maria Magdalena naar inwijdingsscholen in Caïro, India, Mesopotamië ging, en waarschijnlijk ook nog naar Griekenland. Al die opleidingen waren in principe hetzelfde, alleen ze legden verschillende accenten.

In Egypte werd bijvoorbeeld het accent gelegd op de genezende kracht.
In India waar Jezus en Maria Magdalena ook geweest zijn, lag het accent meer op Yoga en meditatie. In Mesopotamië lag het accent op astrologie, sterrenkunde, de samenhang van de diverse planeten.

Zo kregen zij hun opleiding. Ook is bekend dat een vorige incarnatie van Jezus,  Zarathoestra de grote ingewijde van de Perzische religie was en grondlegger van jodendom, christendom en islam. Zarathoestra zag dat de Zonnegeest, die hij Ahoera Mazda noemde, onderweg was naar naar de aarde toe.....

Doordat in het licht van de zon de levenschenkende kracht van de Zonnegeest (en daarin dus de Logos) werkt, zowel in geestelijke als in fysieke zin, is er leven op Aarde: in de planten, de dieren en de mensen. Dat is tot op de dag van vandaag een feit. Zonder de warmte en het licht van de zon zouden wij mensen niet op Aarde kunnen leven en er dus niet zijn. Hans Stolp schrijft veel over de Christus Zonnelogos en Zonnegeest, maar ook Rudolf Steiner begrijpt dit vanuit het Johannes evangelie.

© Joke
Bronnen: Bastiaan Baan, Rudolf Steiner, Walter de Zeeuw en Dieter Broers



Geen opmerkingen: